Pages

:: MUTIARA KATA ::

IslamSpeaks I Love Islam

Mornings are reminders that Allah loves you! You're not just given another day to live but a chance to right the wrong of yesterday

Sunday, October 23, 2011

Balik Kampung TEMA Sebenarnya.

In The Name Of Allah.

As Salam.

Heh2.. Saja ja aku post.. Esok dah nak balik kampung... Kih2.. Post sekejap sebelum balik. Banyak benda nak cerita ni sebab dah lama tak menaip.

Bukan disengajakan. Banyak assignment + kerja-kerja lain.

Nak tanya satu soalan lar??? Kenapa manusia ada sifat mementingkan diri. Aku sedih lar dengan sifat tu. Sebab sifat itu dilakukan tanpa sedar. Maksudnya, orang tak sedar pun yang mereka sedang berkelakuan sebegitu. Begitulah huraiannya.

Sedih...and sedih...and sangat sedih... Why????

Sakit hati rasanya. Okeh. Aku pun jahat. Diorang buat lar balik. Padan muka aku kan?? Jahat dibalas jahat. Wau.... Layang-layang.... Matching yang sangat bagus.

Dah.. Malas nak bincang. Sehingga itu sahaja. Yang penting aku nak balik kampung. Esok!! Ye yeh.. Mak ayah aku rindu aku. Ayam aku pun rindu aku, pokok-pokok, dan sebagainya.




Dah merapu dah aku..

Okeh. Nak pergi copy cerita jap. Bye.

As Salam. Jumpa lepas cuti plak. Daaaa.....

Monday, October 10, 2011

"Kawan tak tolong kawan"

In The Name Of Allah.

As Salam.

Sementara menanti waktu Isyak, aku nak post sesuatu dulu nih. Benda yang membuatkan aku berada dalam dilema.

Ada orang kata aku kawan tak tolong kawan. Haish!!!!! Tension betul. Nak berkawan pun susah. Lagi susah nak jaga hati kawan-kawan.

Kawan ni macam lain, kawan tu macam lain. Aku sendiri tak tau macam mana dah. HISH!!!! Aku benci... Aku benci... Aku benci...

Haish! Jadi jahat kan senang. Tak payah dah nak jaga diorang nih. Lantak lar nak hidup ke tak. Kurang ajarnya ayat aku. Maaflah. Orang tengah marah kan. Yang ni medium aku sekarang. Tak tau nak ngadu dekat sesapa dah.

Nak selesai masalah aku yang tersiksa.

Dah lar, semakin geram plak. Keh, nak pi semayang = sembahyang. Nak minta petunjuk. Hah2. Daa...

As Salam.

Thursday, October 6, 2011

Love My Blog!

In The Name Of Allah.

As Salam.

Hari ini ada idea sikit nak share. Just nak bagitau aku suka blog aku. Aku cinta blog aku. Bukan sebab blog ni sememangnya cantik.

Aku suka sebab blog ni dah jadi sebahagian daripada hidup aku. Apa yang aku tak mampu share dengan kawan-kawan, semua aku diluahkan di sini. Maybe ada yang tak terluah sebab ia terlalu private, takut orang terasa kan.

Korang tau tak?? Tak tau?? Bagus. Meh sini aku bagitau. Meluahkan perasaan merupakan benda yang paling penting sebagai manusia.

Korang tengok lah orang yang asyik memendam perasaan dia sendiri. Mesti tak gembira kan. Rasa macam orang lain tak faham diri kita.



So, don't be sad. Ciptalah blog anda sendiri. Hah3!!!

Takda lah. Ikut suka hati korang lar nak buat apa pun. Aku tak boleh memaksa.

Walaupun orang tak baca blog aku pun, aku still rasa seseorang sedang mendengar luahan hati aku. So, ini adalah cara yang terbaik mengurangkan tekanan di dada manusia yang serba kekurangan ini.

Aku bukan baik sangat pun untuk merima segalanya. Kadang-kadang ada juga perkara yang aku tak puas hati. Then, i perlu teman untuk berborak. Aku hanya ada blog aku. <- ??? macam ayat sedih lah. Hah2

Kawan memang ada, tapi kadang-kala tak sesuai kan cakap dengan kawan sendiri tentang perkara yang ntah apa-apa.

Okeh, bye then.

As Salam.

Wednesday, October 5, 2011

Jangan Menyerah

In The Name Of Allah.

As Salam.

Hi, already be an October. The time pass like the waterfall. Hah2... Okey, this time I would like to share one lyric. This lyric very wonderfull lah.

Geli r speaking. Korang pernah tengok cerita Amanah Dalam Cinta. Aku suka sangat dia punya lirik lagi. Terbaik!!!

Nah aku bagi walaupun kalau korang google, keluar beribu-ribu. Tapi, aku nak taip gak. The title song is Jangan Menyerah.

Tak ada manusia
Yang terlahir sempurna
Jangan kau sesali
Segala yang telah terjadi

Kita pasti pernah
Dapatkan cobaab yang berat
Seakan hidup ini
Tak ada artinya lagi


*
Syukuri apa yang ada
Hidup adalah anugerah
Tetap jalani hidup ini
Melakukan yang terbaik

* *
Tuhan pastikan menunjukkan
Kebenaran dan kuasa-Nya
Bagi hambanya yang sabar
Dan tak kenal putus asa

Sangat bagus kan ayat dia. Walaupun kita dah tau, kadang-kadang manusia ni alpa dengan dunia. Just Same like me. Hanya untuk peringatan sahaja.

Just stand up and GOOOOOOOOOO!!!!!

Bye then.

As Salam.

Friday, September 30, 2011

Gelora Jiwa??

In The Name Of Allah.

As Salam.

Aku agak jeles tengok blog orang lain comel. Blog aku cuma sedap mata memandang ja.

Haish!!! Kalau nak update segala benda dalam ni mengambil masa yang agak lama. Masa tu tak berapa ada. Dah lar baloq liat = pemalas.

Teringin nak update blog jadi yang baru. Tapi tak tau lar plak bila. Dengan artikel atas meja tu ha yang nak kena baca. Malas betul. Eh...Rajin betul. Farina Redzuan sangat rajin.

Dalam FB tu plak, dah ramai orang konvo. Macam best ja. Hih2..

Tapi aku masih tak sampai hati nak masuk alam kerjaya. Hah2.. Aku rasa aku masih kecil lar..



Saja nak letak gambar. Hah2.. Nak menceriakan blog ku yang cute ni. Come tak?? Kih2

K,bye2.

As Salam.

Saturday, September 24, 2011

Kejujuran

In The Name Of Allah.

As Salam.

Korang rasa jujur ni penting tak? Bagi aku sangat penting dalam sesebuah hubungan. Tak kira lah hubungan tu jenis apa. Songsang pun termasuk kalau nak.

Menjaga hubungan antara kawan-kawan sememangnya penting. Biasalah. Tak mau bagi kawan sakit hati dengan kita. And just nak suruh kawan tau yang kita ni sebenarnya baik and nak jaga hati kengkawan. Sahabat sejati katakan.

Dalam kepala otak aku, aku tak mau semua tu. Tak kisah korang bagi atau tak. Just bagitau ja. Tu ja yang penting.

Kalau bagi tapi mengata kat belakang baik tak payah rasanya. Aku rasa macam diri sendiri membebankan orang.

Tapi, kadang-kadang benda tu tak terucap. Semua orang pernah alami and also me. Cara mengatasi, hanya ikhlaskan segalanya. So, muka jadi ceria.

Lepas ni, aku dah malas menyusahkan orang. Susahkan diri sendiri lebih baik. Kalau tak boleh buat, lupakan ja. Asal orang lain tak buat dalam terpaksa.

Okeh. Penulisan macam tak berapa elok. I want to out first.

As Salam.

Friday, September 23, 2011

Kenangan lalu

In The Name Of Allah.

As Salam.

Sekarang masing-masing tengah cari tempat praktikal. Sedang aku sibuk mencari aku ingat satu kisah lama. Masa tu kalau tak silap aku dalam tingkatan 5.

Kalau nak ingatkan memang malu. Masa tu salah satu pakar motivasi datang sekolah.

So, ada lar sesetengah orang dipanggil ke dalam surau untuk kasi motivasi diri lebih sikit. Aku pun termasuk sekali. Dah dalam surau tu, dia suruh kami semua berdiri.

Kemudian fikirkan satu perkara yang kita nak capai. Dalam otak aku, aku nak membayangkan yang aku ni tengah pegang satu sijil. Alah. Macam kat drama tu. Mahasiswa/i sekarang kata konvo.  Masa tu aku budak hingusan lagi. So....

Malangnya, otak aku tak berfungsi. Aku pejam mata dalam-dalam sebab nak bayang benda tu. Tapi tak boleh. 

Kemudian aku dengar pakar motivasi tu cakap 'orang yang dah habis boleh duduk'. Masa tu aku tak dapat bayang lagi. Aku takut, so aku buka mata sikit sebab nak tengok ada orang duduk tak lagi.

Aku tengok masih ramai orang berdiri. Aku pejam mata balik. Tapi tak boleh. 

Pakar motivasi tu cakap lagi sekali siapa dah habis boleh duduk. Sampai satu ketika aku rasa macam ada orang tengah tarik kain aku.

Aku buka mata. Rupanya kawan aku yang tarik sebab aku sorang ja yang berdiri kat situ. So, aku dengan muka selamba pun duduk padahal malu nak mampus sebab semua orang tengah tengok aku.

Lepas duduk, aku pun bagitau kawan aku kenapa tak bagitau awal-awal. Then, dia jawab apa ntah. Dia tarik kain aku pun sebab dah lama aku berdiri sorang-sorang kat situ. Yang dia announce suruh duduk tu, khas untuk aku ja. Sebab aku sorang ja ketinggalan.

Aku masih ingat sampai sekarang sebab aku ingat lagi cara budak-budak lain tengok aku. Ceh!!!!!!!

Nak tau apa yang aku bayangkan masa aku tengah pejam tu. Sebenarnya aku sendiri tak mau benda tu, sebab aku tak mau pergi jauh. Dekat-dekat pun jadi.

Aku terbayang yang aku sendiri pun tak pernah sangka. Aku tengah berdiri dekat tangga kapal terbang. Dekat ya. Bukan atas. Jangan salah faham. Aku sendiri tak tau what the meaning is.

Mungkin kalau ada jodoh aku akan tahu maknanya, kalau takda, tak tau lah.

Tempat praktikal yang aku cari ni plak tempat jual jagung mas. So...ntah lah. Aku hanya menunggu.........

Tunggu nak makan KFC nih. Lambat sungguh..Haish!!!

Bye2.. As salam.

Sunday, September 11, 2011

Semester Baru

In The Name Of Allah.

As Salam.

Pejam celik pejam celik dah masuk belajar balik. Haish!!! Rasa macam kejap ja cuti. Semester ni kena tukar blog yang tak cantik. Tak best langsung.

Tu je lah taipanku. Malas lah. Oh Lupa... Happy Besday to me Today. >_<

As Salam.

Thursday, June 23, 2011

YESSSSS!!!!

In The Name Of Allah.

As Salam semua.

Dah lama aku tak keluarkan entry baru. Biasalah kalau dah balik kampung nih. Sangat terseksa nak buka internet walaupun aku tengok dalam peta kampung aku ni tak lar hulu sangat pun.

Aku masih tidak dapat mengenal pasti kenapa pencawang-pencawang maxis, celcom, dan yang lain tak berapa nak sampai kat rumah aku. Menyakitkan hati kalau nak online.

Hari selasa lepas aku gi bukit dengan keluarga aku. Pergi kait buah manggis and asam gelugor. Buah durian tak berapa ada masa aku pergi.

Hah!!! Aku dah lulus test JPJ. Heh2. Kereta ambil 3 kali and motosikal sekali. Alhamdulillah lepas. Aku ingat tak lepas lagi. Maybe berkat aku bernazar kot. Hu2. Apa-apa pun, aku sangat seronok. Senyum sampai ke telinga.

Aku rasa sangat bahagia. Keputusan exam pun dah keluar. Alhamdulillah baik. Keputusan subjek BPCM yang kumpulan aku berhempas pulas buat pun baik. Nanti aku muat naik. Kumpulan aku iklankan Aizdean untuk projek ni.

Tapi bukan dalam masa terdekat ya. Line kat kampung tak laju sangat. Tu yang kerajinan aku semakin menurun tu. Okeh. Beta keluar dulu.

As salam.

Sunday, May 15, 2011

Otakku Ligat

In The Name Of Allah.

As Salam.

Sekarang musim exam. Nak kata tension tak juga. Tapi, selalu yang menggangu fikiran ku ini adalah lesen.

Aku nak kata menyesal boleh tak?? Ish3... Ni lah manusia. Penyesalan yang tak berguna.

Ternyata lebih susah daripada nak ambil exam. Benci aku.

Tapi bak kata Jep Sepah "Barang Yang Lepas Jangan Dikenang". Tapi, otakku ligat berfikir. Takda benda lain dah nak fikir. Gi mana ini???

Aku sedang menanti hikmah disebalik semua ini. Adakah hikmah itu. Aku pun tak pasti. Biar masa dan Allah SWT yang menentukan segalanya.

Aku hanya mampu bertawakkal.

Okeh.

As Salam.